Wednesday, October 1, 2008

Sunyi Sungguh!

Ari ni Pok raso sunyi sungguh. Meleleh air mate bilo tenggok anok-anok jirang sebeloh menyebeloh kelik kapong nok sambut rayo dengan mok pok. Pok dok tahu bilo anok-anok Pok nok kelik. Kelik lah wei anok. Pok rindu dooh ni...
Sejak mok mu tak dok setahung lepas, mung jarang jengok pok. Bakpe eh... Ko sebab mung malu rumah pok mung buruk.... doh nok sembang ke bumi.
Mung dok ingat ko maso mung kecik dulu, pok la hok ata mung ke sekoloh dengan sika burok ni. Hok kakok dok depang dang hok jatang dok belakang. Susoh payoh Pok gatih sika ata mung gi sekoloh tiak-tiak ari. Buke apo....nok suruh mung ngaji panda, bia mung semo jadi orang berjayo maso depang.
Anok Pok 2 orang je. Tapi dok leh nok jage pok mung sorang. Kalu Pok tahu gitu, Pok suroh mok mung baranok rama-rama. Senang sikit nok jage pok mung bile tue nanti. Tapi mok mung dok moh. Die dok moh beranok rama. Pok tau dulu pok susoh. Noreh getoh je....

2 comments:

cikgu zainab said...

sedih saya baca entri ni...

Ayohwang said...

Cg Zainab,
Kalu cikgu sedih, pok lagi sedih ........